پنج شنبه ٣١ خرداد ١٣٩٧


  چاپ        ارسال به دوست

آیت الله محمد تقی آملی آقا! مواظب باش در اين عالم هيچ كسي با تو كار ندارد، مگر خودت

آیت الله جوادی آملی: سالها قبل وقتي خواستم از حوزه علميه تهران به قم مشرف بشوم، رفتم خدمت استادمان، مرحوم آقاي آشيخ محمدتقي آملي؛ گرچه همه اساتيد، حشرشان با انبياء و اولياي الهي باشد، اما خوب بعضي از اينها يك خصيصه اي داشتند كه ديگران، در آنها كمتر ديديم.

اين گذشته از اينكه مرحوم آقاي نائيني رضوان الله عليه در تقريظ مكاسب شان كه تقريرات شان چاپ شده، فرموده: صفوة المجتهدين العظام، مرحوم آقاي نائيني در تقريرات ايشان؛ حالا اينگونه از مقامات علمي در ديگران هم بود و هست. فرمود به اينكه: من يك روز عاشورائي بود، خسته بودم، بعد از زيارت حضرت معصومه(س) رفتم قبرستان شيخان فاتحه خواندم، ديدم اين مؤمنين روي قبور نشسته اند- همان حالي كه وجود مبارك حضرت امير در جريان بازگشت از كوفه برايشان پيش آمد- ديدم اينها روي قبور خودشان نشسته اند. منتظر طلب مغفرت و رحمت اند... از آدم كاسب اينها بر نمي آيد، كسي كه دنبال نخود سياه و نان و نام است، اينها بر نمي آيد.

اين را عرض مي كنم تا معلوم بشود كه وقتي مي خواستم ازشان خداحافظي كنم، بروم قم؛ به من چي گفت. دوبار در عالم رويا، دو حادثه براي ايشان پيش آمد. فرمود: من يك وقتي ديدم دشمني سخت به من حمله كرد و مهاجم. من هيچ چاره نداشتم. ديدم جانم در خطر است. دستش را گاز گرفتم كه از دستش نجات پيدا كنم. از شدت درد بيدار شدم، ديدم دستم در دهان خودم است. به من گفتند: آقا! مواظب باش در اين عالم هيچ كسي با تو كار ندارد، مگر خودت. اعدا عدوك نفسك التي بين جنبيك. كسي كاري با ما ندارد كه!

اين همه آسمان و زمين را خدا مسخر كرده براي ما.

در سوره مباركه كهف، اعراف، در بخش هاي فراواني ذات اقدس اله فرمود به اينكه: اين جنگ نابرابر است، دشمن شما را مي بيند، شما او را نمي بينيد. انه يراكم هو و قبيله من حيث لا ترونهم. در جنگ نابرابر، وقتي دشمن قدر شما را ببيند، شما او را نبينيد، خوب شكست مي خوريد.

يك رساله اي نوشته ابن طاووس، فرمود: دين به ما يك راه حل نشان داد. كه ما مي توانيم اين جنگ نابرابر را صد و هشتاد درجه به نفع خودمان نابرابر بكنيم. يعني كاري بكنيم؛ ما او را ببينيم، او ما را نبيند. و آن اين است كه برويم در قلعه خدا. اگر رفتيم، كلمه لا اله الا الله حصني شد، اگر ولايت علي بن ابيطالب(ع) حصني شد، اين حصن است، دژ است، دژبان اش خداست. دژبان فرعي اش علي بن ابيطالب است.

خب! آدم وقتي وارد اين قلعه شد، دشمن خودش را مي بيند، دشمن او را نمي بيند ديگر. آن وقت أنتم ترانه ولا تراكم. فعلا انهم يراكم هو و قبيله من حيث لا ترونهم. وارد آن قلعه شديد، انكم ترونه

و لا يراكم. اين همان است كه ان الذين امنوا و اتقوا اذا مسهم طائف من الشيطان تذكروا فاذا هم مبصرون. شما مي بينيد، او نمي بيند. اين را طرد مي كند.

و بار ديگر مرحوم آشيخ محمدتقي آملي رضوان الله عليه گفت كه: در عالم رويا ديدم دشمني به من حمله كرده. من هيچ چاره نداشتم. دست آوردم به چشم او كه آسيبي به چشم اش برسانم. از شدت درد بيدار شدم. ديدم دستم در چشم خودم است! آنجا هم به من گفتند: مواظب باش. كسي كاري به تو ندارد. اين خودتي. به دنبال چي مي گردي؟ مي خواهي دين و آخرت را يكجا هدر بدهي؟ دنبال چي مي گردي؟

اين آشيخ محمدتقي آملي؛ وقتي رفتم ازشان خداحافظي بكنم كه من مي خواهم بروم قم، اجازه بگيرم. فرمود: برو آنجا كه كريمه اهل بيت آنجاست. فرمود: اين قبر، يك قبر عادي نيست. بزرگان آنجا دفن اند. مراجع آنجا دفن اند. حكماء، علماء، فقهاء، اصوليون آنجا دفن اند. آنجا قبر دختر موسي بن جعفر است. اين قبر منشاء هزارها بركت است.

ببينيد اين حرف مال چهار هزارسال قبل است. همه انبياء اينطور بودند. اينها وارثان آن انبياء هستند. اولين بار ما اين فرمايش را از ايشان شنيديم، بعد ديديم حرفي است كه ميرداماد نقل مي كند. ايشان فرمودند به اينكه: شاگردان ارسطو؛ ارسطو و افلاطون را وجود مبارك موساي كليم و انبياي ديگر تربيت كرده اند. همانطوري كه حكماء و فقهاء را انبياي قبلي و بعدي تربيت كردند. شاگردان ارسطو هر وقت مطلب عميق علمي برايشان مشكل مي شد، مي رفتند كنار قبر ارسطو، آنجا مباحثه مي كردند.برايشان حل مي شد. اينها جزء موحدان عالم بودند.

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی راسخون به نقل از روزنامه کیهان


٠٠:٤٣ - شنبه ١١ بهمن ١٣٩٣    /    شماره : ٣٥٧٨٥٣    /    تعداد نمایش : ٥١٣٨


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 420852 | کل بازدید : 6339195 
اخبار